Autobusy napędzane energią elektryczną zyskują aprobatę w licznych metropoliach, gdzie władze dążą do ulepszenia standardu powietrza. Bryki te nie emitują spalin w miejscu użytkowania, dzięki czemu ulice stają się mniej hałaśliwe, a przechodnie doznają mniejszy dyskomfort związany z wrzawą silników spalinowych. Kierowcy doceniają płynność prowadzenia i nieobecność wibracji, które współistnieją konwencjonalnym mechanizmom.
Ładowanie baterii przebiega najczęściej nocą, gdy popyt na energię w sieci zasilającym jest mniejsze. Niektóre bazy zaopatrzone są w ogniwa fotowoltaiczne, które wspomagają proces napełniania zapasu energii. Inne koncepcje zakładają ładowanie błyskawiczne na stacjach terminalach, gdzie autobus dobiera energię w okresie niewielkiego postoju między przejazdami.
Cena użytkowania elektrycznego autobusu bywa mniejszy niż dieslowskiego odpowiednika, ponieważ silnik elektryczny ma skromniejszą części mobilnych, które podlegają zużyciu. Obsługa takiego transportera ogranicza się często do kontroli systemu zatrzymującego, resorowania oraz właściwego mechanizmu. Kierowcy przechodzą szkolenia z zakresu oszczędnej jazdy, aby maksymalnie wykorzystać zasięg baterii.
Pomimo korzyści, implementacja floty bateryjnej potrzebuje nakładów w infrastrukturę ładowania oraz modernizację zajezdni. Miasta etapowo wymieniają przestarzałe bryki na świeższe wersje, sprawdzając różne technologie przechowywania energii. Elektryfikacja komunikacji publicznej wpisuje się w szerszą koncepcję harmonijnego rozwoju obszaru aglomeracyjnej, w której spokój, czyste powietrze i wygoda podróżnych idą w parze.